جواد یساری میخونه :
اگه هفت تا آسمون زیر پای من باشه
باغ زیبای بهشت اگه جای من باشه
اگه هر چی حوریه همه دور من باشن
یا که خوشگلا باهام همه هم سخن باشن
به خدا بی تو دلم پر از غمه
همه دنیا برام جهنمه
به خدا بی تو دلم پر از غمه
همه دنیا برام جهنم
اگه راه پیدا کنم به کهکشون
اگه شهرتم بشه ورد زبون
بپرستنم همه مثال بت
سوی من سجده کنن پیر و جوون
به خدا بی تو دلم پر از غمه
همه دنیا برام جهنمه
به خدا بی تو دلم پر از غمه
همه دنیا برام جهنمه



لب تاب رو گذاشتم رو زانو و کار می کنم . همین لحظه بانو آمد کنارم ، یه کلیپ عروسی قدیمی نشون میده و میگه این آهنگ تو را یاد چی می اندازه (آهنگ هفت آسمون یساری است که تو عروسی با این آهنگ غمگین دارن می رقصند
). این آهنگ برایم نوستالژیک است و دوره نوجوانی اکثر آهنگ های جواد یساری را حفظ بودم .
میگم تو را یاد چی می اندازه .
میگه یاد روزهایی که رادیو می بردیم زیر زمین و رو موج رادیو کویت آهنگ های قدیمی گوش می دادیم .
من به خنده میگم : من یاد رقص و آواز و کاباره و فیلم فارسی .
پشت سرش میگه اسم آهنگ چیه و سرچ می کنه و کلی آهنگ کوچه بازاری گذاشته گوش می کنیم .
الانم آهنگ ناهید خوشگله را پلی کرده
.
میگه بابام نوار کاست همه این آهنگ ها را داشت و یه روزی هم همه را شکست
.
کلی خاطره بازی کردیم .
برچسب:
نویسنده: آناهیتا عابدی