همیشه فکر میکنم پدر و مادر های نسل ما و ماقبل ما جایگاهشان همان بهشتی است که خداوند وعده داده است .
.معمولا آدم سرخاک که میره یادش میافته خونه اصلیش همینجاست . یه روز از سر خاک بر می گشتیم . مادر و خاله ام هم سوار ماشین من بودند .
همانطور که گفتم ،اینها هم حرفشون کشید به مرگ و جهنم و بهشت و ....
در خصوص عاقبت آن دنیای خودشون صحبت می کردند و نگران بهشت و جهنم و حساب و کتاب خودشون بودند .
هر دوشون هم بالای ۸۰ سنشوون است .
گفتم مادر جان ، خاله جان ، قربونتون برم ، اگه خدا بخواد شما را نبره بهشت پس چه کسی را می خواد ببره . اصلاً بهشت را برای چه کسی ساخته؟
اصلا شما چه گناهی دارید ؟ حق چه کسی را خوردید ؟ به چه کسی ظلم کردید ؟ یا که آیا کم عبادت کرده اید؟ و ....
نهایتِ گناه شما این بوده که مثلاً یه گلایه ای پشت سر هم داشته اید ، آنهم همینجا با هم نقدی حساب کنید. همین تو ماشین با هم تسویه کنید دیگه [لبخند] .
مادر گفت من که همیشه گفته ام همه کسانی که من بر گردنشون حقی داشته ام و یا پشت سرم حرفی زده اند حلال کردم ، حتی اگر تو آمریکا باشند [لبخند] .
گفتم ننه جون تو آمریکا کی پشت سر تو حرفی زده ؟
ترامپ ؟ یا جنیفر لوپز [لبخند] .
میگه ترامپ که نه ، مثل عرض می کنم .
جننیپر لوفز کیه ؟
هیچی ننجون . مثل عرض می کنم .
خدایش بهشت جای کیه ؟
اگر نه نه جون و آقاجون من نره بهشت کی میخاد بره .
خوش بحالت مادرم . خوش به حالت پدرم .
<< از یاداشت های ثبت موقت شده ام . >>
برچسب:
نویسنده: آناهیتا عابدی